29 04 2007

SUSUŞTU YÜZÜN

        bu ufukta bitiyor yüzün ve başka bir gökyüzü başlıyor komşu ellerle sarmalanıyorsun yanıyorsun...   ne kadar övülsen az avazım çıktığı kadar susuyorum ismindeki sesli harfleri   mayınlı bir gülümsemeyle senin karasularında olmak, üstünde ilkbahar bir entari, sanki yeniden eski bir öyküye başlamak...   yüzündeki o billur akşam kahvaltısı sürgülerken özümü, ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?..   Yılmaz Erdoğan     ... Devamı